مقدمه و هدف: در این مقاله دو روش آموزشی تحت عناوین Case Study ,Case Method به عنوان تکنیکهای آموزشی مورد بررسی و نقد قرار گرفته و تفاوتها و شباهتهای هر کدام به طور جداگانه بررسی شده است و نکات کاربردی هر روش در آموزش پرستاری مورد بحث قرار گرفته است.مرور مطالعات: در این مقاله ابتدا تعاریف دو نوع متد آموزشی ارایه گردیده و سپس موارد استفاده از هر متد به طور جداگانه بحث شده است، و با توجه به ماهیت آموزش پرستاری ایران پیشنهادات کاربردی در این زمینه ارایه شده است. Case Method در گروههای آموزشی کوچکتر که مشاهدات ذهنی کمتری دارند و در ابتدای تجربه می باشند استفاده می شود. ولی Case Study در گروههای آموزشی بزرگتر که مشاهدات ذهنی بیشتری دارند و قدرت تجزیه و ترکیب و رشد بحث در آنها بیشتر می باشد استفاده می شود. از ویژگیهای مهم آنها می توان به افزایش قدرت تصمیم گیری افراد در موقعیتهای مختلف، لذتبخش تر کردن آموزش و علاقمند کردن به امر تدریس و ... نام برد.بحث و نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش و با توجه به محتوی برنامه های آموزشی پرستاری، محقق استفاده از روشهای Case Study ,Case Method را برای دانشجویان پرستاری توصیه می نماید. زیرا بهترین آموزش یادگیرنده ها زمانی مطرح می باشد که دانش هماهنگ و متنوع مهارتهای آموزشی با تجربیات در کنار هم می باشد.

از ابتدای تاریخ پزشکی گزارش موارد (Case Reports) همیشه منبعی غنی برای آموزش و تحقیقات محسوب می شده است. امروزه نیز همیشه بخش عمده ای از ژورنال های پزشکی به چاپ Case Report اختصاص می یابد. اگر چه اغلب چاپ این نوع مقالات ساده انگاشته می شود؛ ولی، اگر تهیه آن ها بر اساس رویکردهای سازمان یافته انجام نشده باشد معمولا ارزش زیادی ندارد و میزان رد آن ها توسط هیات تحریریه ژورنال ها بسیار بالا است. با توجه به تعدد بی شمار گزارش هایی که برای ژورنال ها ارسال می شود، مولف باید بداند با چه معیارهایی مورد (Case) را انتخاب کرده وچگونه آن را گزارش کند تا توجه هیات تحریریه را برای چاپ جلب نماید.از مسال مهم و جدید در موردCase Report ، نقش آن در طب مستند است. براساس طیب مستند هر Case Report می تواند مستندی مهم به حساب آید و از طرف دیگر استفاده از مستندات موجود برای تفسیر Case و رویکرد به آن نقش مهمی دارد؛ در صورتی که،Case Report  به خوبی تنظیم شده باشد نه تنها در آموزش نکته های بالینی ارزشمند خواهد بود، بلکه زمینه ای برای تحقیقات آینده فراهم می کند. انتخاب Case معیارهای خاصی دارد که توجه به آن ها ضروری است. Case باید به شکل مختصر ارایه شود و نکات منفی و مثبت مهم مربوط به آن ذکر شود. در قسمت بحث و نتیجه گیری مولف باید منحصر به فرد بودن Case  خود را ثابت کند و نیز اهمیت یافته های به دست آمده از آن و نیز ارتباط آن ها با دانسته های موجود و گزارش های قبلی را نشان دهد و بتواند پیشنهاداتی در زمینه بالین و تحقیقات در پزشکی ارایه کند. در این مقاله سعی شده است، اصول تهیه Case Report کلاسیک توضیح داده شود.

مطالعات هم گروهی (Cohort Studies) اطلاعات گران بهایی را درباره مواجهه با عوامل گوناگون با پیامدهای مرتبط با آنها روشن می نمایند. معمولاً در ابتدای مطالعات هم گروهی، شرکت کنندگان اطلاعات وسیعی با پر کردن پرسش نامه های مختلف در اختیار محققین قرار می دهند. آنها همچنین نمونه های بیولوژیکی نظیر نمونه های خون، ادرار، ناخن و موی خود را ارائه می نمایند. به جهت تعداد زیاد نمونه های بیولوژیکی و هزینه های گزاف برای تجزیه و تحلیل آنها، این نمونه ها در ابتدا مورد آزمایش قرار نگرفته، بلکه برای انجام مطالعات بعدی در مکانی امن نگهداری می شوند. با در اختیار داشتن این نمونه ها، محققین قادر به دو نوع طراحی جدید خواهند بود...

حدود یک قرن از تشخیص اولین بیماری ژنتیکی متابولیسم می‏گذرد، یکی از مهمترین این گروه از بیماریهای  Organic Acidemia (OA)می‏باشد که با علائم متعدد عصبی - تنفسی و خونی خود را نشان می‏دهد. شایعترین بیماری این گروه  Methyl Manolic Acidemia (MMA) می‏باشد. مورد فوق یک پسر 12ساله است که با حملات اسیدوز، کاهش سطح هوشیاری بدون ضایعات پوستی مراجعه کرده است و در نهایت با اندازه‏گیری متابولیتهای حد واسط در خارج از کشور تشخیص بیماری مشخص گردید. به واسطه عدم امکانات آزمایشگاهی عموما اینگونه تشخیصها در کشور ما داده نمی‏شود اما توجه به وجود این بیماریها در تشخیص افتراقی بیماری عصبی - اختلالات رشدی و اسیدوز غیرقابل توجیه، در درمان و مشاوره ژنتیکی بیماران حائز اهمیت است.

مطالعات مورد-همگذری (Case Crossover Studies) به ویژه برای مشخص کردن تأثیر زودگذر مواجهه بر روی رخداد یک بیماری حاد، مناسب است. در این طراحی، به جای آن که یک گروه مجزا برای کنترل انتخاب شود، هر مورد در نقش کنترل خودش ظاهر خواهد شد. برای این منظور، مواجهه فرد در یک دوره زمانی مشخص قبل از وقوع پیامد با مواجهه معمولی آنها مقایسه خواهد شد. این مطالعه خلاقانه می تواند بسیاری از مشکلات مربوط به انتخاب گروه شاهد مناسب در مطالعات مورد-شاهدی را حذف نماید...

روش مورد - متقاطع ابتدا در اوایل دهه 90 جهت مطالعه اثرات گذرا و مواجهات کوتاه بر روی خطر حوادث حاد از جمله انفارکتوس میوکارد بکار گرفته شد. در این روش جهت برآورد خطر نسبی، فراوانی مواجهه طی یک دوره قبل از حمله بیماری (دوره خطر) با فراوانی مواجهه طی دوره یا دوره های کنترل همان فرد بجای افراد مختلف مقایسه می گردد. یک یا چند زمان کنترل برای هر مورد جهت کنترل مخدوش شدگی به وسیله صفات ثابت و خود مخدوش شدگی میان اثرات حاد و مزمن آغاز کننده ها بکار می رود.آنالیز این روش بر پایه مقایسه فراوانی مواجهه دوره خطر با فراوانی مواجهه دوره کنترل یا مقایسه فراوانی مواجهه دوره خطر با فراوانی معمول مواجهه فرد (عادات معمول) انجام می گیرد. روش مورد - متقاطع در اپیدمیولوژی بیماری ها ی قلب و عروق، آسیب ها و آلودگی هوا مکررا استفاده شده است. این مقاله مروری شامل مطالعات مورد - متقاطع منتشر شده، برای کمک به خوانندگان جهت شناخت بیشتر مفاهیم این مطالعه و نقاط قوت و محدودیت های مطالعه مورد - متقاطع در اپیدمیولوژی آسیب ها و آلودگی هوا تنظیم شده است.

یک مرد 38 ساله به دلیل تب و درد ناحیه چپ و پائین شکم در بخش جراحی عمومی بیمارستان افشار یزد بستری گردید . بیمار سابقه 7 ساله فتق اینگوئینال چپ داشت . شکم بیمار در ناحیه چپ و پائین و در محل فتق اینگوئینال تندرنس و ریباند تندرنس داشت . برای بیمار لاپاراتومی شد که داخل شکم  مایع خونابه ای داشت و اومنتوم 560 درجه بر روی پایه خود چرخیده و دچار Infarction  شده بود . هر چند وقوع تورشن اومنتوم نادر است اما در افراد با فتق اینگوئینال و چسبندگی در محل کیسه فتق باید به این موضوع توجه کرد .